زنان خبرنگار، بزرگترین قدرت برای محو خشونت در افغانستان

زنان خبرنگار افغان با استفاده از روند جهانی صداهای اعتراض در مقابل سوء استفاده و خشونت را قدرت بخشیدند.

93 نمایش هاکوکچه پرسآخرین بروزرسانی:شنبه ۴ قوس ۱۳۹۶ - ۹:۵۴ بعد از ظهر
زنان خبرنگار، بزرگترین قدرت برای محو خشونت در افغانستان

روز و قانون محو خشونت علیه زنان: از ۲۵ نوامبر روز بین المللی محو خشونت علیه زنان تجلیل به عمل آمد. قانون محو خشونت علیه زنان موارد خشونت علیه زنان به شمول تجاوز جنسی، خشونت خانوادگی، ازدواج اطفال، ازدواج اجباری و بد دادن را جرم می داند. این قانون همچنان خواهان ارائه خدماتی چون خانه های امن و تمام حقوق اساسی به شمول آزادی گزارشدهی برای زنانی که به خشونت مواجه شده اند، گردیده است.

مزارشریف – در سالی که هشتگ #metoo، زنان در سراسر جهان را تشویق نمود تا در مورد داستان های شخصی آزار و اذیت جنسی در محل کارشان صحبت کنند، گروهی از زنان خبرنگار تلویزیونی در شمال افغانستان نیز امیدوار هستند تا با بیان قصه های زنان افغان که مورد آزار و اذیت قرار گرفته اند و دخترانی که از آنها سوء استفاده شده است و یا مورد خشونت بر مبنای جنسیت قرار گرفته اند، شعار “هیچ کدام از خواهرانتان را تنها نگذارید” را عملی کنند.

در افغانستان دعوت از زنان برای گفتن این داستان ها آنها را با خطر مواجه می سازد. برای حفاظت از زنان و دخترانی که می خواهند در این مورد صحبت کنند نیاز است تا هویت آنها ناشناس و محرمانه باقی بماند. کسانی که موارد سوء استفاده از آزار و اذیت ساده تا ضرب و شتم شدید و تجاوز را گزارش می دهند، غالبا به دلیل صحبت کردن در این مورد با خطر مجازات، خشونت بیشتر و بعضی اوقات با قتل مواجه می شوند.

ریحانه رسولی گوینده و گزارشگر در تلویزیون آریانا در شمال افغانستان گفت: “اولین قدم ما به دست آوردن اعتماد بازماندگان خشونت است. زمانی که ما در مورد سوء استفاده جنسی گزارش می دهیم برای تعقیب گزارش بسیار محتاط هستیم و با کسانی که می خواهند داستان شان را از طریق رسانه ها بازگو کنند در تماس هستیم.”

وی همچنان گفت که آنها به تامین امنیت زنان به شمول انتقال شان به خانه های امن نیز کمک می کنند.

خانم رسولی که ریاست دفتر ولایتی کمیته مصونیت خبرنگاران افغان را نیز به عهده دارد گفت: “می خواهم بگویم زمانی که بحث آزار و اذیت جنسی پیش می اید زنان خبرنگار افغان در مورد این مشکل آگاهی دارند. در افغانستان اگر زن و یا دختری داستانش را بیان کند، لکه ننگی بر زندگی اش سایه می افگند.”

هر چند زنان در کشورهای پیشرفته نیز به دلیل صحبت کردن در مورد این موضوعات مورد آزار و اذیت قرار می گیرند و طرد می شوند، در افغانستان این موضوع درک اجتماعی را همراه دارد که آزار و اذیت زن و دختر تمام زندگی اش را لکه دار و متاثر می سازد. حتی خانواده اش نیز او را طرد می کنند.

هیئت معاونت ملل متحد در افغانستان (یوناما) به حمایت از نهادهای رسانه ای که مشتاق کمک به زنان و مردان افغان و گروه های محروم برای گفتن داستان هایشان هستند، علاقه ویژه ای دارد. ملل متحد برای برگزاری جلسات و محافل در مورد ترویج آگاهی در مورد خشونت های جنسیتی و آزار و اذیت، کمک مالی نموده است و با نهادهای رسانه ای کمک نموده است تا پیام های این محافل را از طریق رسانه های محلی به مردم محل برسانند. ملل متحد همچنان کمپاین های رسانه های اجتماعی و محلی را برای ترویج حقوق زنان از طریق اشتراک رهبران مذهبی، بزرگان محلی و دیگر شخصیت های مردمی، برگزار نموده است.

به گفته سید بارز آمر اطلاعات عامه دفتر یوناما، بهترین راه برای مقابله با خشونت جنسیتی توانمند سازی زنان، دختران و دیگران برای صحبت نمودن در مورد مشکلات شان است. وی افرود: “زمانی که یک بازمانده خشونت اجازه دارد تا با کمک رسانه ها، صحبت نماید، عاملین آن پاسخگو خواهند بود، زندگی را تغییر می دهد و جامعه را در قبال همه اشکال خشونت بر مبنای جنسیت به شمول آزار و اذیت جنسی، حساس می سازد.”

بارز گفت: “اینکه موانعی هنوز هم وجود دارند ما امیدواریم که با اجرای قوانینی که از زنان دفاع می کنند و بر این باور هستند که هرگونه خشونت در مقابل زنان و دختران اشتباه است، وضعیت افغانستان را دگرگون سازیم.”

در مزار تلاش ها برای ارائه مکان و فضایی امن برای بازماندگان خشونت و سوء استفاده، به زنان اجازه داده است تا در مورد مشکلات شان از طریق رسانه ها صحبت کنند. سید عبدالحمید صفوت رئیس نهاد همکاری مستقل برای تغییر که نهادی پیشگام برای ایجاد خانه های امن در سراسر افغانستان است، گفت: “با وجود خطر برای خانه های امن، محروم ساختن زنان از برقراری ارتباط با محیط بیرون و رسانه ها غیر قانونی است.”

وی افزودعدم دسترسی به رسانه ها خانه های امن را به زندان شبیه می سازد. زنان نباید مجبور به صحبت با رسانه ها شوند، اما باید حق مصاحبه با رسانه ها را داشته باشند.”

در سراسر افغانستان در رسانه های اجتماعی، یکی از نشانه مهم زنان هشتگ ” (#Where’smyname)” میباشد که نشاندهنده تلاش زنان بوده تا صدای ایشان شنیده شود. انوشه انصاری، یکتن از خبرنگاران تلویزیون آریانا در مزار شریف گفت: “زنان در جامعه افغانی به گونه اغلب نادیده گرفته می شوند و از حقوق ایشان محروم میگردند، ازینرو این هشتگ نوعی تلاش برای اعاده حقوق ایشان است. حتی در حالیکه زنان امید خویش را از دست می دهند، ولی هنوز هم میخواهند صدای شان شنیده شود”. وی اضافه نمود حتی تخته سنگ قبر زنان و دختران بدون اسم ایشان میباشد، و بر آن نوشته میباشد که همسر و یا دختری کسی.

رسانه های اجتماعی برای زنان و دخترانی که مورد سوء استفاده قرار میگیرند نه تنها راهی است تا در مورد حقوقشان در رابطه با خشونت مبتنی بر جنسیت بیشتر بدانند، بلکه میتوانند در مورد قربانیانی که در نقاط دور درست زندگی میکنند اطلاع دهند. در عین حال، زنان افغان نیز معمولا تمایلی به شناسایی خود با عکس واقعی در فیس بوک و دیگر رسانه های اجتماعی ندارند. خانم انصاری میگوید: ” البته در رسانه های اجتماعی نیز سانسور شخصی وجود دارد، زنان و دختران معمولا میخواهند از رویارویی اجتناب کنند، بنابراین آنها بیشتر تصمیم میگیرند که داستانهای خشونت و سوءاستفاده را با خود نگهدارند، ولی نه به طور همیش.”

فرهنگ رسانه های افغانستان یکی از باز ترین و پر جنب و جوش ترین فرهنگ در منطقه است، ولی هنوز هم تابو شکنی و مبارزه با محافظه کاران در عرصه بحث روی خشونت های جنسیتی یک چالش دائمی است. خانم رسولي گفت: “هنوز هم بسياري از رهبران مرد در جامعه وجود دارند که مي گويند اين موضوعی نيست که مورد بحث قرار گيرد. این یک ذهنیت است که ما با آن مواجه هستیم و برای تغیر اش تلاش می کنیم.”

شعار کمپاین جهانی سال ۲۰۱۷ برای مبارزه با خشونت علیه زنان ”هیچ کسی را عقب نگذارید“ است. فعالان جامعه مدنی در سراسر جهان به شمول کسانی که در افغانستان هستند از همه دولت ها خواستند تا به طور موثر از قوانین و سیاست ها به عنوان ابزاری برای مقابله و مجازات عاملان خشونت علیه زنان استفاده کنند وهمه را به شکل احسن محافطت نمایند. این کمپاین به رهبری سازمان ملل متحد در امور زنان “UN Women” رهبری میشود که در افغانستان نیز فعالیت دارد و فعالیت هایش بر گروه های آسیب پذیر متمرکز میباشد.

جنگ های دوامدار در مناطق دور دست افغانستان به شمول تیم تلویزیون آریانا ژورنالیستان را از پوشش وقایع که بیرون از شهر ها اتفاق میافتند باز میدارند، جایی که اقشار آسیب پذیر بیشتر د معرض خطر قرار دارند. وحیده فیظی خبرنگار تلویزیون آریانا میگوید: ” وقتی داستان های موارد تجاوز و یا شکنجه در روستا ها را میشنویم ، بیشتر توسط بزرگان و یا هم افراد مسلح از دسترسی به وقایع منع میشویم. من همچنان میخواهم اضافه نمایم در مناطق دوردست زمانی که زنان بدانند در برابر سخن گفتن در رابطه به خشونت ها و سوء استفاده ها زندگی ایشان در خطر قرار میگیرد، بیشتر خاموش میشوند.”

## در مورد این گزارش: هیئت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان (یوناما) ماموریت دارد تا از دولت و شهروندان افغانستان حمایت نماید تا به هدف مشترک ثبات و داشتن ملتی آزاد و صلح آمیز برسند. گزارش ذیل قصد دارد تا از طریق داستانی در مورد چگونگی همکاری افغانستان و سازمان ملل متحد برای مقابله با چالش ها برای رسیدن به این هدف، صحبت کند.

۲۵ نوامبر بر علاوه روز محو خشونت علیه زنان به عنوان اولین روز ” کمپاین ۱۶ روز فعالیت بر علیه خشونت بر مبنای جنسیت” نیز می باشد. این کمپاین فعالیت جهانی جامعه مدنی به هدف بلند بردن سطح آگاهی مردم می باشد. همچنان این کمپاین برای بسیج نمودن مردم جهت آوردن تغییر و پایان دادن به خشونت علیه زنان و دختران در هر جا برگزار می شود. شعار این کمپاین برای سال ۲۰۱۷ “هیچ کسی را فراموش نکنید: خشونت علیه زنان و دختران را پایان دهید.” می باشد.

۱۳۹۶-۰۹-۰۴ ۱۳۹۶-۰۹-۰۴
کوکچه پرس