جامعهنگاه‌ها

فراری‌ها با ارسال ویدئو های مسخره و خنده آور خود دیگر بر زخم‌های ما نمک نپاشند

بعضی اوقات آنچه که انسان از کسانی امید میداشته باشد اما خیلی نا امید میشود !

وقتی به یقین بدانی که فلان شخص و یا شخصیتی توان و ظرفیت خیلی کار های بزرگ را داشته باشد ولی در صحنه عمل بر عکس حرکت کند نهایت درد آور است.
از روز که طالبان در کابل حاکم شدند تعداد زیادی از مقامات عالی رتبه دولت پیشین وزیر، وکیل جنرال رئیس روی مجبوریت های که داشتند در کشور های مختلف مهاجر شدند و رفتند و از طریق اطلاعات جمعی واتساپ هر کدام مستقیم و غیر مسقیم با ما تماس های دارند.

من از تعداد اینها توقع داشتم که بخاطر نجات وطن و برای آینده افغانستان که ما در همین وطن گرمی و سردی دنیا را تجربه کردیم رگ و خون و پوست ما سرزمین خود را دوست دارد ولی متاسفانه اکثر اینها برای ما ویدیو های جالب و خنده دار میفرستند.

انسان گاهی فکر میکند کسانیکه خود را بزرگ مملکت میگفتند که در حقیقت بزرگ نبودند بلکه خیلی کم ظرف بودند.

بجای اینکه برای نجات وطن و ملت خود چاره ی بجویند دست به تمسخر میزنند.

حالا هیچ عیبی ندارد که چه کسی قدرت را دست دارد اگر طالبان هم با حکومت همه شمول که مورد قبول تمام مردم افغانستان و جامعه جهانی باشد و همه اقوام افغانستان خود را در آن حکومت شریک بداند هیچ مشکلی وجود ندارد چون طالبان هم از همین خاک هستند میتوانند شامل حکومت باشند.

اگر طالبان تنها تکیه بر خود کامگی و تک محوری داشته باشند بعد میشود راه دیگری را جستجو کرد.

بناً از همه کسانیکه خود را افغان میگویند التماس میکنم که بیایید دست بدست هم داده برای نجات وطن خود صاقانه و از ته دل کاری بکنیم و راه بیرون رفت جستجو نماییم.
و از بزرگان که با ما در تماس اند جداً خواهش میکنم که با ارسال ویدیو های مسخره و خنده آور خود دیگر بر زخم های ما نمک نپاشند.
نمیشود خود را شاد نگهداریم و ملت و وطن ما غرق در فقر و بیچاره گی باشد.

وطن بالای فرد فرد ما حق دارد و برای نجات وطن حرکت مردانه و مبارزه واقعی ضرورت است.

چه طالب و چه هر کس دیگر اگر در راه انسانیت و شرافت گام بر میدارد با او مشکلی نداریم، اما کسانیکه مزدور بیگانه باشد و یا از بیگانه دستور بگیرد و برای ویرانی وطن کمر بسته باشد او دشمن ماست.

ما بعد از این کسانیکه زنده هستیم چه در داخل کشور و چه در خارج کشور دو راه داریم.
یا آنچه که بالای ما میگذرد بدون قید و شرط دست بالا کنیم و تسلیم شویم، یا اینکه برای نجات خود و برای نجات فرزندان و وطن خود مبارزه کنیم،
انتخاب مسیر در دست خود ماست که کدام راه را انتخاب میکنیم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا