حقوق بشر افغانستان: آزمایش بکارت تحقیر زنان است

کوکچه پرس308 نمایش هاآخرین بروزرسانی:دوشنبه ۱۴ حوت ۱۳۹۶ - ۱۱:۱۹ بعد از ظهر
حقوق بشر افغانستان: آزمایش بکارت تحقیر زنان است
حقوق بشر افغانستان: آزمایش بکارت تحقیر زنان است
حکومت افغانستان برای جلوگیری از آزمایش بکارت زنان در این کشور اقدام جدی نکرده است،بر اساس گزارش ها سالانه ده ها زن در افغانستان مجبور به آزمایش بکارت می شوند.

مقام‌های وزارت صحت عامۀ افغانستان می‌گویند، آزمایش بکارت اساس علمی و طبی ندارد و این وزارت آزمایش بکارت را بدون رضایت فرد، ممنوع قرار داده است.

اداره لوی سارنوالی افغانستان می‌گوید که آزمایش بکارت در برخی قضایا، اساس حکم نیست و نگرانی‌های که در این زمینه مطرح می‌شود، لوی سارنوالی برای رفع آن تلاش می‌کند.

سیما سمر، رئیس کمیسیون حقوق بشر افغانستان نیز معاینات آزمایش بکارت را تحقیر زنان می‌خواند.

هرچند آمار مشخص از آزمایش بکارت در افغانستان وجود ندارد؛ اما به گفته برخی از مقام‌ها و فعالان حقوق زن، هرسال تعدادی زیادی از زنان مجبور به آزمایش بکارت می‌شوند.

کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان و نهاد میدیکا روز یکشنبه نشستی را زیر عنوان “حمایت از متضررین اجباری، منع آزمایش‌های نسایی” برگزار کردند.

سیما سمر، رئیس کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان در این نشست گفت که معاینۀ نسایی، آمیخته با تحقیر و توهین برای زنان است و قانون منع خشونت علیه زنان و کنوانسیون جهانی حقوق بشر نیز این معاینه را منع قرار داده است.

خانم سمر گفت “یک دختر، یک خانم که روان می‌شود به طب عدلی، یک بار هم نی که بسیاری قضایا است که سه چهار بار، یا یک طفل شش ساله، هفت ساله را سه چهار دفعه به معاینه نسایی روان می‌کنند، که این خودش از نظر روانی چقدر یک طفل یا یک خانم را صدمه می‌زند، حتی فامیل حاضر نیست که قبول کند آن طفل یا خانم را دوباره، بخاطر اینکه حتی مجبور می‌شوند قریه ومنطقه را ترک کنند”.

خانم سمر افزود که حتی کودکان نیز به آزمایش‌های نسایی به طب عدلی و نزد داکتر فرستاده می‌شوند.

این در حالی است که بر اساس فقرۀ دوم ماده ۶۴۰ کُد جزایی افغانستان، امر اجرای معاینات عدلی طبی پردۀ بکارت بدون رضایت زن یا حکم محکمۀ ذیصلاح ممنوع قرار داده شده است.

رئیس کمیسیون مستقل حقوق بشر تأکید ورزید که هدف آنان از منع قراردادن این آزمایش، ترویج بداخلاقی و روابط نامشروع جنسی نیست؛ بلکه ایجاد مصؤونیت روانی برای زنان و حاکمیت قانون است.

حمیرا امیر رسولی، رئیس نهاد میدیکا افغانستان گفت که این آزمایش‌ها بیشتر جنبۀ فرهنگی دارد.

خانم رسولی گفت “این شیوه جز جرم و شکنجه چیزی دیگری تعریف نمی‌شود، تیم میدیکا افغانستان نگران است که این معاینات باعث آسیب غیرقابل برگشت یا جبران ناپذیر به موکلین ما که خانواده‌های شان آنها را انکار، یا عاق کرده اند، طلاق شده اند و مورد توهین و بدنامی قرار گرفته اند، می‌شود”.

در همین حال داکتر فرزانه اکبری، سرپرست جندر وزارت صحت عامه افغانستان گفت که آزمایش بکارت اساس علمی ندارد و وزارت صحت عامۀ افغانستان، کارکنان صحی را از انجام چنین معایناتی منع کرده است.

خانم اکبری گفت “بیشتر از ده‌ها نوع پرده بکارت شناخته شده، هیچ کسی نمی‌تواند صد فیصد ابراز نظر کند که آیا براساس یک روابط جنسی پرده بکارت ضایع شده یا نه و همچنان نسبت به خونریزی که در حین انجام رابطه ممکن است که داشته باشد یا نداشته باشد، هیچ کدام اینها نمی‌تواند که بنیاد وجود پرده بکارت واقع شود و این برای کارکنان صحی کاملأ منع قرار داده شده، از نظر طبی اصلأ این پایه و اساس ندارد”.

پولیس، اداره لوی سارنوالی، محاکم و به گفته برخی از مقام‌ها و فعالان حقوق زن، حتی ریش سفیدان محل و اعضای خانواده، در قضایا و اتهامات مرتبط با فساد اخلاقی، زنان را مجبور به آزمایش بکارت می‌کنند.

جمشید رسولی، سخنگوی اداره لوی سارنوالی افغانستان به رادیو آشنا – صدای امریکا، تائید کرد که این اداره، در برخی قضایا زنان را به آزمایش بکارت، به طب عدلی می‌فرستد؛ اما گفت که این آزمایش با رضایت فرد انجام می‌شود.

آقای رسولی، در مورد نبود طب عدلی و داکتران متخصص در برخی از ولایات افغانستان و گاهی هم فرستادن زنان برای آزمایش بکارت از سوی پولیس و سارنوالان، بدون بررسی دیگر اسناد، گفت “هرگونه نگرانی مطرح شده باشد، این نگرانی‌ها را اداره لوی سارنوالی از قبل جدی گرفته و در قسمت رفع اینها اقداماتی را داشته، هرچی اجرااتی چه در این مورد یا موارد دیگر صورت گرفته باشد در روشنایی احکام قانون بوده، در ولایات هم شعبات مربوطه توظیف شده، در صورتی که در ولایات نباشد به ولایات همجوار یا مرکز ارسال می‌شود، نظریات آنها (داکتران متخصص، طب عدلی) گرفته می‌شود، باز هم تأکید می‌کنم که جبر و اکراه و شکنجه نبوده”.

هرچند تلاش کردیم تا با یکی از قربانیان آزمایش بکارت مصاحبه نماییم؛ اما زنانی که مورد آزمایش بکارت قرار می‌گیرند، شدیدأ از نظر روانی آسیب می‌بینند و همچنان به دلیل جامعۀ سنتی افغانستان، تلاش می‌کنند تا این مسأله پنهان باقی بماند و در صورت افشاشدن آن، به گفتۀ خودشان از سوی جامعه به گونۀ شدید، مورد آزار و اذیت قرار می‌گیرند.

در پروتوکل تداوی خشونت مبتنی بر جنسیت وزارت صحت عامه افغانستان آمده است که “ازنان به طور معمول، روزمره مورد معاینات طبی به منظور تعیین و تثبیت بکارت و تعیین اینکه اخیرأ یا قبلأ به مقاربت و فعالیت جنسی مبادرت ورزیده اند یا خیر، قرار می‌گیرند. چنین معایناتی هیچ اعتبار علمی در تعیین و تثبیت بکارت یا سابقۀ جنسی ندارد”.

Advert test
۱۳۹۶-۱۲-۱۴ ۱۳۹۶-۱۲-۱۴
کوکچه پرس