تجلیل های فاقد پیام از روز جهانی زن در کابل

کوکچه پرس624 نمایش هاآخرین بروزرسانی:چهارشنبه ۱۶ حوت ۱۳۹۶ - ۱۲:۱۲ بعد از ظهر
تجلیل های فاقد پیام از روز جهانی زن در کابل

از هشت مارچ روز جهانی گرامی‌داشت از مبارزات زنان برای احقاق حقوق‌شان هر سال در کابل با برگزاری محافل دولتی گرامی‌داشت می‌شود. مقام‌های دولتی هم در این محافل سخنرانی می‌کنند. این مجالس را خیلی با زرق و برق برگزار می‌کنند و در آن رفتارهای مسخره‌ای مثل هدیه دادن که هیچ ربطی به این روز ندارد، نیز انجام می‌شود. اما هیچ دیده نشده است که در روز هشت مارچ به مشکلات اصلی زنان و تلاش‌های نهادهای گوناگون برای حل آن پرداخته شود.

جنبش‌های احقاق حقوق زنان در ایالات متحده و جاهای دیگر، برای پایان دادن به ستمی که در حق زنان روا داشته می‌شد و این ستم پشتوانه‌ی اجتماعی، فرهنگی و ایدیولوژیک داشت، به میان آمد و ارزش‌های جدیدی خلق کرد. تلاش صورت گرفت تا دست‌مزد نابرابر میان زنان و مردانی که عین کار را انجام می‌دهند، از بین برود؛ تلاش شد تا قوانینی که ستم بر زنان را تجویز می‌کرد، اصلاح شود؛ تلاش صورت گرفت تا زنان هم مثل مردان شهروند حساب شوند و حق رأی و مشارکت سیاسی داشته باشند. برای غلبه بر فرهنگی که پشتوانه‌ی خشونت است، قوانینی برای مبارزه با خشونت خانه‌گی تصویب شد.

اما در سرزمین ما با آن‌که دولت شعار می‌دهد و در هشت مارچ محفل برگزار می‌کند، کار در خوری برای رشد ظرفیت‌های زنان انجام نمی‌دهد. در این تردیدی نیست که در ۱۷ سال گذشته، زنان در شهرهای بزرگ، فرصت تحصیل و حضور اجتماعی داشتند. اما دولت نتوانست که با استفاده از همین زمینه و فضا، برنامه‌هایی برای رشد بیش‌تر ظرفیت‌های زنان طراحی و اجرا کند. به طور مثال حکومت وحدت ملی می‌توانست در پارلمان لابی کند و قانون منع خشونت علیه زن را به تصویب برساند.

وقتی که ارگ می‌تواند برای یک نامزد وزیر در پارلمان لابی کند و رأی انبوه برای او بگیرد، حتمی می‌تواند که پشتوانه‌ی نماینده‌گان پارلمان را برای حمایت از قانون منع خشونت علیه زن نیز جلب کند. اما تا حال شاهد لابی برای قانون منع خشونت علیه زنان نبودیم. پارلمان هم با آن‌که شمار قابل توجهی نماینده‌ی زن دارد، برای محو ستم بر زنان کاری نکرده است. رییس جمهور اشرف غنی وعده کرده بود که یک زن را به عضویت دادگاه عالی کشور نامزد می‌کند و این وعده را عملی کرد، اما پارلمان به این زن رأی نداد. شخص رییس جمهور هم نخواست یا نتوانست برای این زن در پارلمان لابی کند.

رییس جمهور غنی و آقای عبدالله عبدالله، رییس اجرایی در پیکارهای انتخاباتی خود می‌گفتند که زنان، جوانان و قشر فقیر جامعه اکثریت خاموش ملت افغانستان هستند و برای بهبود زنده‌گی آنان برنامه دارند، اما تا حال شاهد چنین برنامه‌ای نبوده‌ایم. رییس جمهور که انسان‌شناسی خوانده است، مطالعات فرهنگی گسترده دارد و ادا و اطوار پالیسی‌سازی درمی‌آورد، تا حال روی پالیسی یا استراتژیی کار نکرده است که هدف آن رشد بیش‌تر توان‌مندی‌های زنان باشد. با برگزاری مجالس و سخنرانی بانوی اول هیچ تغییری نمی‌آید. رفتارهای مسخره‌ای مثل هدیه دادن در روز جهانی زن که حتا در نهادهای معتبر هم مروج شده است، رنج زنان این کشور را کم نمی‌کند. از رییس جمهور، ریاست اجرایی و دولت انتظار می‌رود که کارهای بنیادی انجام دهند. روزنامه هشت صبح

۱۳۹۶-۱۲-۱۶
لغو پاسخ
0 comments

Sorry Comments are closed

کوکچه پرس