داستان موفقیت :

انجمن اجتماعی دادخواهان افغان77 نمایش هاآخرین بروزرسانی:سه شنبه ۲ اسد ۱۳۹۷ - ۲:۰۹ بعد از ظهر

داستان موفقیت :

با ایجاد سبزخانه‌های کوچک از طریق برنامه‌ی ملی باغداری و مالداری وزارت زراعت، آبیاری و مالداری، برخی از زنان قادر شده‌اند تا برابر با شوهرشان در رشد اقتصاد و تامین ضرورت‌های خانواده‌ی شان نقش بگیرند.ضمیره یکی از زنان بامیانی است که توانسته از طریق یک سبزخانه کوچک، میزان درآمدش را برابر با درآمد شوهرش بسازد.ایجاد باغچه‌های خانگی و توزیع سبزخانه‌ها در فصل سرما، از موثرترین اقدامات برنامه‌ی ملی باغداری و مالداری وزارت زراعت برای رشد اقتصاد زنان بی‌بضاعت و خانواده‌های شان می‌باشد. با ایجاد باغچه‌های خانگی و سبزخانه‌‌ها، فرصت‌های کاری جدیدی برای زنان خلق می‌شود و این اقدام برای بهبود وضعیت اقتصادی زنان بی‌بضاعت بامیانی کمک کرده است.ضمیره چهل و پنج سال سن دارد، مادر سه فرزند و باشنده قریه سیدآباد ولایت بامیان است. او پس از پیوستن به گروپ بخش سبزیجات برنامه‌ی ملی باغداری و مالداری وزارت زراعت، آبیاری و مالداری، نقش مهمی در تامین نیازمندی‌ها و رشد اقتصاد خانواده‌اش به دوش گرفته است.ضمیره در گذشته از وضعیت اقتصادی نامناسب خانواده‌اش رنج می‌برد و کاری هم برای بهبود این وضعیت انجام داده نمی‌توانست. او یک سال قبل شامل بخش سبزیجات برنامه‌ی ملی باغداری و مالداری شد و پس از آن سرسختانه کار کرد تا این که توانست عضو گروپ بخش ترویج سبزیجات در ولسوالی مرکز بامیان انتخاب شود.ضمیره کارش را از تولید سبزیجات از جمله بادرنگ گلخانه‌ای شروع کرده و اکنون روزانه ده کیلوگرام بادرنگ از مساحتی حدود چهل مترمربع زمین برداشت می‌کند. او تمام محصولاتش را در داخل قریه سیدآباد به فروش می‌رساند. ضمیره می‌گوید که هرکیلوگرام بادرنگ را به ۲۰ افغانی به فروش می‌رساند و روزانه دوصد افغانی از چهل مترمربع زمین به‌دست می‌آورد. ضمیره می‌گوید: «عاید نا خالصم تقریباً در ماه به ۸۴۰۰ افغانی می‌رسد و می‌توانم از آن به‌صورت نورمال به مدت۵-۴ ماه در بامیان محصول گرفته که تقریباً در شش ماه فعالیت می‌تواند به ۴۵ هزار افغانی برسد.»ضمیره می‌افزاید که پس از ختم فصل کشت بادرنگ، در سبزخانه‌ی کوچک‌اش سبزیجات سردسیری کشت کند که و از آن طریق می‌تواند برای حداقل چهار ماه دیگر نیازمندی‌های خانواده‌اش را رفع کند.ضمیره معتقد است عایدی که به‌دست می‌آورد کمک مناسبی برای خانواده پنج‌ نفری‌اش است. او هم‌چنین مهارت‌های لازم کاشت و برداشت سبزیجات را از کارمندان بخش سبزیجات برنامه‌ی ملی باغداری و مالداری یاد گرفته و معتقد است که می‌تواند در ترویج این مهارت‌ها در بامیان کمک کند. ضمیره گفت: ‌«از شغلی که دارم رضایت دارم و از دفترم محترم برنامه‌ی ملی باغداری و مالداری ممنون و سپاسگزارم که واقعاً برای من خدمت بزرگی کرده است و از مسوولان این برنامه و وزارت محترم زراعت می‌خواهم تا در این زمینه کمک بیشتر کنند.»ضمیره انتظار دارد تا کمک‌های بیشتری با وی صورت گیرد تا بتواند فرصت‌های کاری جدید برای دیگر زنان بی‌بضاعت بامیان فراهم سازد.

منبع: مرکز اطلاعات و رسانه های حکومت

۱۳۹۷-۰۵-۰۲ ۱۳۹۷-۰۵-۰۲
انجمن اجتماعی دادخواهان افغان