زنان افغانستان در چنگال ناامیدی و ازدواج اجباری؛ طالبان عامل اصلی سرکوب و محرومیت
زنان و دختران افغانستان در زیر سایه حکومت طالبان، با ناامیدی، افسردگی و ترس از ازدواج اجباری دستوپنجه نرم میکنند. محرومیت از آموزش و اشتغال، آینده آنها را تیره و تار کرده و زندگیشان را به کابوسی بیپایان تبدیل کرده است.
به گزارش خبرنگار خبرگزاری کوکچه، پس از تسلط طالبان بر افغانستان، زنان و دختران با محدودیتهای شدید آموزشی و شغلی مواجه شدهاند. بسیاری از آنها از ناامیدی و ترس از ازدواج اجباری رنج میبرند.
ثریا، دختر ۲۴ ساله، که پیش از این دانشجو و معلم بود، اکنون میگوید: «طالبان همه چیز را از من گرفتند. پدرم میخواهد مرا به یک مرد ثروتمند شوهر دهد، اما من نمیخواهم. میترسم و به دنبال راهی برای فرار هستم.»
رستا، نوجوان ۱۵ ساله، نیز با نگرانی از آینده میگوید: «اگر این وضعیت ادامه پیدا کند، من هم مانند زنان بیسواد بزرگ خواهم شد و حتی نمیتوانم به فرزندانم آموزش بدهم.»
فریده، با صدای لرزان، میگوید: «طالبان بهانه میآورند. اگر میخواستند، راهحلی پیدا میکردند. من ناامید هستم و هر شب برایم مانند یک کابوس است.»
سازمانهای بینالمللی، از جمله سازمان عفو بینالملل و سازمان ملل، سیاستهای طالبان را «آپارتاید جنسیتی» و «جنایت علیه بشریت» خواندهاند. ریچارد بنت، گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل، تاکید کرده که تبعیضهای جنسیتی در قلب ایدئولوژی طالبان قرار دارد و این وضعیت آینده اجتماعی و اقتصادی افغانستان را به خطر انداخته است.
