از 7 اکتبر تا جنگ خاورمیانه: چه کسی به کجا حمله کرد؟

معادله پیچیده ای در خاورمیانه پدیدار شد، جایی که هشدارهای جنگ منطقه ای پس از حملات 7 اکتبر داده شد.

اسرائیل که غزه را بمباران کرد، جنگ «کم شدت» را با حزب الله در مرز شمالی خود آغاز کرد.

هدف حزب الله ایجاد تفرقه در نیروهای اسرائیلی با فعال نگه داشتن جبهه در شمال و تحت فشار قرار دادن اسرائیل از طریق وادار کردن اسرائیلی ها در منطقه به مهاجرت بود.

بنابراین هدف آن کاهش دامنه حملات غزه و حتی مجبور کردن اسرائیل به آتش بس در غزه بود. در واقع، پس از حملات متقابل، اسرائیل هزاران شهروند خود را از مرز تخلیه کرد. حزب الله نیز به حملات راکتی به منطقه ادامه داد.

اما حملات اسرائیل در دوم ژانویه به بیروت، پایتخت لبنان رسید. هدف شماره دو حماس، صالح آروری بود.

آروری، یکی از چهره های کلیدی در مذاکرات اسرائیل و حماس، اولین مقام ارشد حماس بود که پس از 7 اکتبر در خارج از خاک فلسطین کشته شد.

آروری همچنین یکی از بنیانگذاران شاخه مسلح حماس، گردان های قسام بود.

تنها یک روز پس از ترور، که نشان داد معادله در حال تغییر است، ایران با بمباران ها تکان خورد.

انفجار دو بمب در سالگرد شهادت سردار قاسم سلیمانی، فرمانده نیروی قدس سپاه پاسداران انقلاب اسلامی رخ داد.

هدف خونین‌ترین حمله ۴۵ سال اخیر کسانی بودند که در کرمان برای بزرگداشت سلیمانی گرد هم آمدند.

نزدیک به 100 نفر در انفجارهایی که به فاصله 15 دقیقه از همدیگر رخ داد جان باختند. گروه تروریستی داعش مسئولیت این حملات را بر عهده گرفت.

ترور آروری و حملات یک روز بعد در ایران بار دیگر خطر گسترش جنگ غزه به منطقه را آشکار کرد.

گسترش دیگری از جنگ در خط اسرائیل، سوریه، عراق و ایران آشکار شد.

اسرائیل در اواخر دسامبر حمله هوایی را در نزدیکی دمشق آغاز کرد.

سید رضی موسوی از اعضای ارشد سپاه پاسداران ایران در این حمله کشته شد.

در ژانویه، ساختمان سپاه پاسداران ایران نیز در دمشق هدف قرار گرفت.

در این حمله حاجی صدیق عمیدزاده، افسر اطلاعات سوریه نیروی قدس سپاه پاسداران انقلاب اسلامی کشته شد.

ایران در هر دو مورد انگشت اتهام را به سوی اسرائیل نشانه رفت.

در حالی که دولت تهران عملیات های فرامرزی را علیه همسایگان خود عراق، سوریه و پاکستان انجام می دهد. پایگاه نظامی ایالات متحده به نام برج 22 در مرز سوریه و اردن مورد حمله شبه نظامیان مورد حمایت ایران قرار گرفت.

در ماه آوریل، وقایعی در خاورمیانه رخ داد که تنش هایی را که از غزه آغاز شد، تشدید کرد.

پس از حمله اسرائیل به ساختمان کنسولگری ایران در دمشق، تهران برای اولین بار مستقیما اسرائیل را هدف قرار داد.

در عملیات موسوم به «قول واقعی» با بیش از 300 فروند هواپیمای بدون سرنشین و موشک، اسرائیل را تلافی کرد.

ساعاتی بعد با رسیدن هواپیماهای بدون سرنشین به آسمان اسرائیل، گنبد آهنین فعال شد.

ارتش اسرائیل اعلام کرد که بیشتر عناصر هوایی نظامی ایران در خارج از مرزهای اسرائیل خنثی شده است. خسارت جزئی در یک پایگاه نظامی در جنوب کشور رخ داد.

یکی دیگر از حلقه های معادله بین اسرائیل و غزه، حوثی های تحت حمایت ایران در یمن بودند.

حوثی‌ها که در 31 اکتبر به جنگ پیوستند، پیام حمایت از فلسطینی‌ها را دادند و کشتی‌های تجاری مرتبط با اسرائیل را در دریای سرخ هدف قرار دادند.

پس از اینکه این حملات زنجیره تامین بسیاری از شرکت ها را به نقطه شکست رساند و شروع به تأثیرگذاری بر قیمت نفت کرد، یک کارگروه چند ملیتی علیه حوثی ها به رهبری ایالات متحده ایجاد شد.

هدف بازگرداندن ثبات در خلیج عدن و دریای سرخ بود.

در 12 ژانویه آمریکا و انگلیس به همراه نیروهای ائتلاف عملیاتی را علیه اهداف حوثی ها در یمن انجام دادند.

بسیاری از اهداف مورد اصابت موشک هایی قرار گرفتند که از هوا و دریا شلیک شد. با این حال، تنش به همین جا ختم نشد. در ماه مارس یک موشک حوثی به خاک اسرائیل رسید. در ماه ژوئیه، حوثی ها با یک پهپاد به تل آویو حمله کردند.

اسرائیل همچنین بندر حدیده در یمن را هدف قرار داد.

در ماه سپتامبر، موشک شلیک شده توسط حوثی ها برای اولین بار به داخل اسرائیل رسید.

اعلام شد که این حمله با موشک بالستیک مافوق صوت جدید انجام شده که 2 هزار کیلومتر را در 11.5 دقیقه طی کرده است.

در حالی که شبکه درگیری در حال گسترش بود، تحولات به ویژه در خط اسرائیل-لبنان منادی یک وضعیت چند جبهه جدید بود.

فواد شوکور فرمانده حزب الله در 30 جولای در حمله هوایی اسرائیل کشته شد.

نصرالله، رهبر حزب‌الله در سخنرانی خود در مراسم تشییع جنازه گفت که جنگ با اسرائیل وارد مرحله جدیدی شده است.

درگیری‌های جاری میان حزب‌الله و اسرائیل با انتقام‌جویی متقابل به یک جنگ فراگیر تبدیل شده است.

ابتدا حملات پیجر و رادیو به اعضای حزب الله بود.

حملات سایبری بی‌سابقه‌ای که دو روز متوالی انجام شد، صدها تن از اعضای سازمان را قادر به نگه‌داشتن سلاح‌های خود نکردند.

این حملات با بمباران خانه ای در جنوب بیروت دنبال شد.

در این حمله 16 نفر از اعضای حزب الله از جمله ابراهیم آکیل فرمانده ارشد و احمد وهبی کشته شدند.

زمانی که تقویم 27 سپتامبر را نشان داد، ارتش اسرائیل به پایگاه حزب الله در بیروت حمله کرد.

سنگ ها حرکت کردند. حسن نصرالله، رهبر 32 ساله این سازمان، در عملیاتی به نام “نظم جدید” توسط اسرائیل در مقر حزب الله کشته شد.

علاوه بر نصرالله، در میان کشته شدگان، علی کرکی، فرمانده جنوبی حزب الله و سایر اعضای رهبری نیز دیده می شود.

در شب 29 سپتامبر، اسرائیل برای اولین بار منطقه کولا در مرکز شهر بیروت را مورد حمله قرار داد.

سرانجام، عملیات زمینی محدودی را علیه اهداف حزب الله در جنوب آغاز کرد.

پاسخ ایران به همه این تحولات تند بود.

پس از حمله ماه آوریل، این بار اسرائیل را با یک حمله بسیار گسترده تر مورد حمله قرار داد.

سپاه پاسداران در اول اکتبر در عملیات موسوم به «وعده واقعی 2»، پایگاه‌های نظامی اسرائیل را هدف حملات موشکی قرار داد. برای اولین بار در این حمله از موشک های میان برد مافوق صوت فتاح 1 استفاده شد.