
خبرگزاری کوکچه از شهرهای مختلف افغانستان گزارش میدهد که روند تازه شهرداریها برای جمعآوری گاریها، دکههای سیار و دستفروشان از سطح خیابانها، نگرانیهای عمیقی را پیرامون معیشت خانوادههای کمدرآمد و فقیر برانگیخته است. هزاران تن از شهروندانی که از راه دستفروشی و کسبوکارهای کوچک روزگار میگذرانند، اکنون با از دست دادن محل کار خود مواجه شدهاند. در حالی که مسئولان شهری هدف از این اقدام را نظمدهی به شهر، کاهش ترافیک و بهبود زیبایی منظر شهری عنوان میکنند، اقشار فقیر خواستار اختصاص مکانهای مشخص و مناسب برای کاسبی خود هستند تا از گرسنگی نجات پیدا کنند.
دستفروشی و کارهای خیابانی در شرایط نبود فرصتهای شغلی رسمی، آخرین سنگر بقا و تامین نان شب برای هزاران خانواده در شهرها است. سلب این منبع عایداتی فاجعهبار است.
نظم شهری اهمیت بالایی دارد، اما اجرای طرحهای پاکسازی بدون در نظر گرفتن راهحلهای بدیل معیشتی، فشار مضاعفی را بر دوش طبقه فرودست جامعه میگذارد. بیکاری بیداد میکند.
بسیاری از این دستفروشان سرپرست خانوادههای پرشماری هستند که هیچ پسانداز یا منبع عایداتی دیگری ندارند و با قرضداری مخارج زندگی را تامین میکنند. بستن دکههایشان یعنی سقوط به پرتگاه گرسنگی.
نهادهای مدنی و شهروندان از مقامهای محلی خواستهاند تا پیش از اقدام به تخریب یا جمعآوری، بازارچههای محلی یا غرفههای ارزانقیمت را برای این افراد تدارک ببینند تا تعادل حفظ شود.
اقتصاد شهری باید به گونهای مدیریت شود که هم زیبایی و نظم شهر تامین گردد و هم حقوق شهروندان فقیر برای کار و کسب درآمد مشروع حفظ شود. تعامل سازنده راهحل اصلی است.
مشکلات اقتصادی کشور نیازمند رویکردهای مدبرانه و انسانی است تا شکاف طبقاتی بیشتر از این عمیقتر نشود. حمایت از کسبوکارهای خرد به پویایی بازار کمک میکند.
تقابل میان نظمدهی مدرن شهری و بقای اقتصادی طبقه فقیر، گویای شکاف عمیق میان سیاستهای دولتی و واقعیتهای تلخ معیشتی جامعه است که در آن نان روزانه قربانی ظاهر آراسته شهر میشود.
دغدغه نان و نظم؛ طرح جمعآوری دستفروشان شهری نگرانیهای گستردهای را درباره معیشت خانوادههای کمدرآمد ایجاد کرد.
بیشتر از خبرگزاری کوکچه کشف کنید
برای دریافت آخرین پستها به ایمیل خود مشترک شوید











