آموزشافغانستاناقتصادجهانحقوق بشرزندگی
موضوعات داغ

نامه‌ای از یک طالب نادم و پشیمان از ولایت بدخشان

نامه‌ای از یک طالب سابق در بدخشان وضعیت نابسامان، تبعیض قومی، اسکان اجباری خانواده‌های تی‌تی‌پی، حضور گروه‌های تروریستی و فقر شدید مردم محلی را افشا می‌کند. نویسنده از ناعدالتی در توزیع منابع و حمایت مالی از غیربومیان انتقاد کرده و خواهان اقدام فوری برای نجات منطقه است.

وضعیت در بدخشان آن‌گونه که قندهار توقع دارد نیست. به فضل خداوند وضعیت کاملاً خراب است. مردم تلاش دارند که حمایت کلان ایجاد شود و محوریت منظم ساخته شود تا بتوانند به سوی آن حرکت کنند.

طالبان افراد بدخشانی را که قبلاً به کندز منتقل کردند، تشویق نمودند، پول دادند و آرام‌شان کردند؛ ورنه یک بلوا وجود داشت.

روزی قاری فصیح‌الدین نزد هبت‌الله رفته بود و او برایش گفته بود: «در نمازهای تهجد هر شب برایت دعا می‌کنم.» همین یک جمله فصیح‌الدین را خوشحال می‌کند و زبانش بسته می‌شود و سپس برایش مقدار پول هم می‌دهد. این رفتار ابلیس‌گرایانه هبت‌الله در حالی است که تمام معادن را در اختیار قندهاری و هلمندی قرار داده‌اند.

همچنین حدود ۸۰۰ خانوادهٔ تی‌تی‌پی را در تمام قطعات بدخشان جابه‌جا کرده‌اند. نارضایتی‌ها وجود دارد، اما مردم محور مرکزی ندارند که گرد هم جمع شوند. ضمناً گروه‌های تروریستی خارجی مانند القاعده، ترکستان شرقی و دیگران در بدخشان بسیار زیادند.

برای هر خانواده، علاوه بر کرایهٔ خانه، پول برق و پول سوخت موتر، به هر عضو خانواده ماهانه ۳ هزار افغانی حقوق می‌دهند. مثلاً اگر خانواده‌ای ده نفر عضو داشته باشد، علاوه بر کرایهٔ خانه، پول برق و پول سوخت موتر، مجموعاً ۳۰ هزار افغانی حقوق دریافت می‌کند. این همه پول در راه باطل مصرف می‌شود، در حالی که بدخشانی‌ها خود در فقر غرق‌اند. والله که خسته شدیم. به لحاظ خدا کمی زیادتر کار کنید که زودتر از این حالت خلاص شویم.


بیشتر از خبرگزاری کوکچه کشف کنید

برای دریافت آخرین پست‌ها به ایمیل خود مشترک شوید

دکمه بازگشت به بالا